Main Menu

சதாமின் தவறான அரசியலும் : வளைகுடா போர், ஈரானின் நிலைப்பாடு, அமெரிக்க படைகளின் வருகையும்

இந்த செய்தியைப் பகிர்க >>>

பதினெட்டாவது தொடர்..
முகம்மத் இக்பால் – சாய்ந்தமருது
சதாம் ஹுசைன் மூலமாக ஈரானை ஆக்கிரமிப்பதற்கு எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள் தோல்வியடைந்ததனால், ஈரான் – ஈராக் ஆகிய நாடுகளுக்கிடையில் யுத்த நிறுத்தம் ஏற்பட்டது. பின்பு 1988 இல் ஈரானுக்கெதிராக அமெரிக்கா பொருளாதாரத்தடை விதித்தது. அது போல, குவைத்தை ஆக்கிரமித்ததற்காக ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் 1990 இல் ஈராக் மீது பொருளாதாரத்தடை விதிக்கப்பட்டது.

குவைத், சவூதி அரேபியா ஆகிய எல்லைகளிலுள்ள தனது எண்ணை வயல்களிலிருந்து இரு நாடுகளும் மசகு எண்ணையைத்திருடியுள்ளதாக சதாம் ஹுசைன் குற்றஞ்சுமத்தியதுடன், குறித்த இரு நாடுகளின் எல்லைகளில் ஈராக்கிய படைகள் குவிக்கப்பட்டது.

முதலில் குவைத்தை கைப்பற்றி விட்டு, பின்பு சவூதி அரேபியா மீது படையெடுப்பது தான் சதாமின் எண்ணமாக இருந்தது. இதனைத்தடுப்பதற்காக பல அரபு நாடுகள் கடுமையாக முயற்சி செய்தன.

உலகின் நான்காவது பலம் வாய்ந்த ஈராக்கியப்படைகளோடு நேருக்கு நேர் நின்று போர் புரிகின்ற இராணுவப்பலம் குவைத், சவூதி அரேபியாவியிடம் அப்போது இருக்கவில்லை. தங்களைச்சுற்றி வர அரபு நாடுகள் இருந்ததனால், அவ்வாறு இராணுவத்தைக் கட்டியமைக்கும் தேவையும் இந்த இரு நாடுகளிடமும் இருக்கவில்லை.

இறுதியாக, எகிப்திய அதிபர் ஹோஸ்னி முபாரக், ஈராக் சென்று நிலைமையை விளக்கியதுடன், குவைத் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டால், அமெரிக்க படைகள் மத்திய கிழக்கில் காலூன்றி விடுமென்று முன்னெச்சரிக்கை விடுத்திருந்தும் அதற்கு சதாம் இணங்கவில்லை.

ஈரான் மீது போர் புரிந்த போது நண்பர்களாக இருந்து தாராளமாக உதவி செய்த அரபு நாடுகள் அனைத்தும் குவைத் விடயத்திலும் தனக்குத்தொடர்ந்தும் ஆதரவு வழங்குமென்றே சதாம் எதிர்பார்த்தார்.

ஆனால், குவைத் மீதான ஆக்கிரமிப்பில் பார்வையாளராகவும் இருக்காமல் சதாமுக்கெதிராக யுத்தத்துக்கு தயாரானதோடு, அமெரிக்க மற்றும் நேச நாட்டுப்படைகள் தளமமைப்பதற்கும் அனைத்து அரபு நாடுகளும் இடம் வழங்கியது.

ஆனால், எட்டு வருடங்களாக போர் புரிந்த தனது எதிரியான ஈரான் மட்டும் இந்த யுத்தத்தில் பங்கெடுக்கவுமில்லை. அத்துடன், நேச நாடுகளுக்கு உதவி செய்யவுமில்லை. அப்போது ஈரானின் நீண்ட எல்லைப் பிரதேசமே சதாமுக்கு பாதுகாப்பாக இருந்ததோடு, ஈராக்கின் நூற்றுக்கணக்கான போர் விமானங்கள் கூட்டுப்படைகளிடமிருந்து பாதுகாப்பதற்காக ஈரானுக்குள் தஞ்சமடைந்தது.

அப்போது நீண்ட போர் அனுபவத்துடன் 16 இலட்சம் படை வீரர்கள் கொண்ட உலகின் நான்காவது சக்திமிக்க படைப்பலம் கொண்ட நாடாக ஈராக் இருந்தது.

சதாமிடமிருந்து குவைத்தை மீட்பதற்காக 1991 ஜனவரி 17 இல் ஈராக் மீது வான்வழித்தாக்குதல் ஆரம்பமானது. குவைத்தில் நிலை கொண்டிருக்கும் ஈராக்கியப்படைகள் மீதே கூட்டுப்படைகள் தாக்குதல் நடாத்துமென்று சதாம் எதிர்பார்த்தார்.

ஆனால், ஈராக்கிய தலைநகர் பக்தாத் உட்பட ஈராக்கின் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிலைகள், கட்டளை மையங்கள், விமான எதிர்ப்பு நிலைகள், விநியோகப்பதைகள் மீது ஒரே தடவையில் கூட்டுப்படைகளின் 700 விமானங்களும், கடலிலிருந்து கப்பல்கள் மூலமாகவும் தாக்குதல் நடாத்தப்பட்டது.

ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாக ஈராக்கின் நிலைகள் மீது தொடர்சியான விமானத்தாக்குதல் நடாத்தப்பட்டு கொண்டிருக்கையில், ஈராக்கிய இராணுவமே வலிந்து சென்று 1991 பெப்ரவரி 23 இல் தரைவழித்தாக்குதலை ஆரம்பித்தது. இந்த யுத்தத்தை ஈரான் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.

இறுதியில், ஈராக்கியப்படைகள் குவைத்தை விட்டு வெளியேறியது. கூட்டுப்படைகள் ஈராக் மீது தாக்குதல் நடத்த ஆரம்பித்தவுடன், இஸ்ரேல் மீதும், சவூதி அரேபியாவிலிருந்த அமெரிக்க நிலைகள் மீதும் ஈராக் தொடர்ந்து ஏவுகணைத்தாக்குதல்களை நடாத்தியது.

கூட்டுப்படைகளின் விமானத்தாக்குதலில் ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவி ஈராக்கிய மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். அமெரிக்க விமானத்தாக்குதலில் பொது மக்கள் கொல்லப்பட்ட காணொளிகள் அப்போது சர்வதேச ஊடகங்களில் வெளிவந்தது. ஆனாலும், அது குறி தவறிய தாக்குதல் என அமெரிக்கா நியாயம் கூறியது.

அத்துடன், அமெரிக்காவுடன் கூட்டுச்சேர்ந்திருந்த முஸ்லிம் நாடுகளுக்கு தெரியாமல் இஸ்ரேலிய விமானங்களும் இரகசியமாக ஈராக் மீது விமானத்தாக்குதலில் ஈடுபட்டிருக்கலாமென்ற சந்தேகமும் இருந்தது.

ரஷ்யாவுக்குப் போட்டியாக அமெரிக்காவினால் தயாரிக்கப்பட்டு வெளியுலகுக்கு காண்பிக்காது வைத்திருந்த அதி நவீன ஆயுதங்களும் மற்றும் ராடரில் படாமல் துல்லியமாகத்தாக்கும் திறன் கொண்ட F117 விமானமும் இந்த யுத்தத்தில் அமெரிக்கா அறிமுகப்படுத்தியது.

குவைத்தை ஈராக்கிடமிருந்து மீட்பதற்காக மத்திய கிழக்கிலுள்ள அரபு நாடுகளில் காலூன்றிய அமெரிக்கப்படைகள் இன்று வரைக்கும் நிரந்தர தளமமைத்து நிலை கொண்டுள்ளார்கள். இது அமெரிக்காவாலும், யூதர்களினாலும் நீண்டதூரத்திட்டமிடலுக்கும், முயற்சிக்கும் கிடைத்த வெற்றியாகும்.

இந்த யுத்தத்தில் தோல்வியடைந்தாலும், உலகின் சக்தி வாய்ந்த வல்லரசு உட்பட 28 நாடுகளுடன் தனித்து நின்று ஈராக்கியப்படைகள் போரிட்டார்கள். இதனால் முஸ்லிம் உலகிலும் அதற்கு வெளியிலும் சதாம் ஹுசைனுக்கு மாவீரர் என்ற அந்தஸ்து கிடைத்தாலும், சதாமின் தவறான அரசியல் நகர்வுகள் தான் மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்கப்படைகளின் வருகைக்கு வழிவகுத்தது.

யூதர்கள் அமெரிக்கா மூலமாக சதாமை நன்கு பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். இதனைப் பின்பு தான் சதாம் உணர்ந்தார். அமெரிக்காவை எதிர்த்தால் மட்டும் அவர் உண்மையான முஸ்லிமாக இருந்து விட முடியாது. அவரது ஆட்சியில் ஜனநாயகம் இருக்கவில்லை. அத்துடன், இஸ்லாமிய ஆட்சியும் இருக்கவில்லை. மாறாக, சர்வாதிகாரம் தலைவிரித்தாடியது.

தன்னை எதிர்த்தவர்கள் கொலை செய்யப்பட்டார்கள். உரிமைக்காகப் போராடிய குர்திஸ் இன மக்கள் மீது இரசாயன ஆயுதங்கள் பாவிக்கப்பட்டு மனிதப்படுகொலைகள் நடைபெற்றதாகவும் செய்திகள் உள்ளன.

தொடரும்..

இந்த செய்தியைப் பகிர்க >>>


Comments are Closed